' هاشم محمدي' روز سه شنبه در آستانه برگزاري كنگره سراسري كليم كاشاني درگفت وگوبا خبرنگار ايرنا اظهارداشت: درد و رنج اين شاعر پايه گذار شعر سبك اصفهاني در سراسر ديوان اشعارش مشاهده مي شود.
وي افزود: ياس و نوميدي كه در سراسر اشعار اين شاعر موج مي زند خواه علت جسماني و خصوصي داشته و مربوط به زندگي فردي او باشد و خواه ديدگاه او نسبت به هستي و نيستي، بخت و اقبال و در واقع ياس فلسفي باشد، ناشي از ادراك او از مفاهيم حيات و زندگي است.
به گفته وي، در تمامي اشعار اين شاعر بلند آوازه و به ويژه در غزلياتش پرسش ها و شك هاي فلسفي موج مي زند و در اين ميان طرز تلقي او به زندگي بيش از ديگران به روحيه و ذهنيت وي دامن زده است.
مرگ تلخ و زندگي هم سر به سر درد و غم است / پشت و روي كار عالم هي چگاه دلخواه نيست
به اعتقاد محمدي، بسامد لغاتي همچون بخت، تيره، سيل، ويراني، گريه و اشك، ناله و كوه غم، نشان دهنده فضاي فكري و ذهني است كه شاعر در آن روزگار مي گذرانده است.
تيره روزي نيست امروزي كه تدبيري كنيم / اين سيه روزي مداد خامه تقدير بود
اين محقق و پژوهشگر يادآور شد: كليم در مدت 70 سال عمر خود درد و رنج بسياري متحمل شد اما اين درد و رنج ها همتي والا و منشي انساني به او داده بود.
وي افزود: اين سخنور صاحب نام به علت سرودن شعرهاي سياسي سال هايي را نيز در زندان بسر برد كه تحمل زندان هم بر درد و رنج او افزود.
اين استاديار دانشگاه تصريح كرد: اين شاعر سخنور صاحت نام، معتقد بود كه روزگار دايم در كمين انسان هاست و درد و رنجي تازه مي آفريند.
نيلگون شد فلك از تيرگي اختر ما / گردد آيينه سيه تاب ز خاكستر ما
اين پژوهشگر در ادامه گفت: هرچند به جهت اوضاع سياسي، اقتصادي و اجتماعي دوران صفوي بيشتر شاعران اين دوره چنين تفكري دارند، اما هنر كليم كاشاني در قياس با ديگر شاعران هم عصر خود اين بود كه او اين موضوعات را با تصاويري شاعرانه، با دقت و باريك بيني خاصي بيان مي كرد.
هفتمين كنگره بزرگداشت 'كليم كاشاني'' و همايش سراسري 'همسفر با پاييز' با حضور بيش از 70 نويسنده، شاعر و محقق از سراسر كشور بيست و يكم ماه جاري به مدت دو روز در سرسراي فرهنگ كاشان برگزار مي شود.
' ابوطالب كليم كاشاني' پايه گذار شعر سبك اصفهاني از سخنوران صاحب نام در سال 990 الي 994 هجري قمري ديده به جهان گشود و پس از عمري تلاش در عرصه شعر و ادب در سال 1061هجري قمري در كشمير هندوستان دارفاني را وداع گفت.
'ما زنده از آنيم كه آرام نگيريم، موجيم كه آسودگي ما عدم ماست' از جمله سروده هاي اين شاعر پرآوازه ايراني است.